ເຄີຍສົງໄສບໍ່? ໝໍ້ຫູງເຂົ້າໄຟຟ້າທີ່ຢູ່ຄູ່ຄົວເຮືອນເຮົາມາຫຼາຍສິບປີ ມັນ “ສະຫຼາດ” ໄດ້ແນວໃດ ໂດຍທີ່ບໍ່ຕ້ອງມີລະບົບຄອມພິວເຕີ, ບໍ່ມີ AI, ແລະ ບໍ່ມີ Wi-Fi ແຕ່ມັນຮູ້ໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນສະເໝີວ່າ ເຂົ້າສຸກຕອນໃດ ແລ້ວກໍດີດສະວິດໄປທີ່ໂໝດອຸ່ນອັດຕະໂນມັດທັນທີ
ຄວາມຈິງແລ້ວ ຄວາມລັບນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຂອງເຕັກໂນໂລຊີທີ່ຊັບຊ້ອນ, ແຕ່ມັນແມ່ນ “ຄວາມອັດສະລິຍະທາງຟີຊິກ” ທີ່ງ່າຍດາຍແຕ່ໄດ້ຜົນ 100% ມາເບິ່ງກັນເລີຍ.
ເປີດຄວາມລັບ: ວິທະຍາສາດເບື້ອງຫຼັງ “ສຽງດີດ” ຂອງໝໍ້ຫູງເຂົ້າ
ອົງການວິທະຍາສາດ ແລະ ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືລະດັບສາກົນ (ເຊັ່ນ IEEE Spectrum ແລະ Popular Science) ໄດ້ອະທິບາຍຫຼັກການເຮັດວຽກທີ່ໜ້າອັດສະຈັນນີ້ໄວ້ ໂດຍມີຕົວລະຄອນເອກ 2 ຢ່າງ ຄື: ນ້ຳ ແລະ ແມ່ເຫຼັກພິເສດ.
1. ກົດເກນ 100 ອົງສາເຊ
ໃນເວລາທີ່ເຮົາຫູງເຂົ້າ, ນ້ຳ ແລະ ເຂົ້າສານຈະຢູ່ໃນໝໍ້. ຕາບໃດທີ່ຍັງມີນ້ຳຢູ່, ຄວາມຮ້ອນຂອງໝໍ້ຈະຖືກຄວບຄຸມໄວ້ບໍ່ໃຫ້ເກີນ 100 ອົງສາເຊ (100°C) ເພາະພະລັງງານຄວາມຮ້ອນທັງໝົດຖືກນຳໄປໃຊ້ໃນການຕົ້ມນ້ຳໃຫ້ຟົດ ແລະ ກາຍເປັນອາຍ. ນີ້ຄືກົດເກນທຳມະຊາດຂອງຟີຊິກ.
2. ເມື່ອນ້ຳແຫ້ງ = ຈຸດປ່ຽນເກມ
ເມື່ອເຂົ້າສານດູດຊຶມນ້ຳໄປຈົນໝົດ ແລະ ນ້ຳບາງສ່ວນລະເຫີຍກາຍເປັນອາຍ, ໃນໝໍ້ຈະບໍ່ມີນ້ຳເຫຼືອອີກຕໍ່ໄປ. ເມື່ອບໍ່ມີນ້ຳຄອຍດຶງຄວາມຮ້ອນໄວ້, ຄວາມຮ້ອນໃນໝໍ້ຈະພຸ່ງສູງຂຶ້ນເກີນ 100 ອົງສາເຊ ຢ່າງວ່ອງໄວ.
3. ພະເອກຜູ້ນຳຫຼັງສາກ: “ແມ່ເຫຼັກເທີໂມແມກເນຕິກ”
ຢູ່ກ້ອງກົ້ນໝໍ້ຊັ້ນໃນ ຈະມີປຸ່ມສະປີງທີ່ມີແມ່ເຫຼັກຊະນິດພິເສດ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ແມ່ເຫຼັກຖາວອນ ແລະ ເຊັນເຊີອຸນຫະພູມ Curie”. ແມ່ເຫຼັກຊະນິດນີ້ມີຄຸນສົມບັດພິເສດຄື: ມັນຈະສູນເສຍຄວາມເປັນແມ່ເຫຼັກ (ບໍ່ດູດກັນ) ເມື່ອອຸນຫະພູມສູງເກີນຈຸດໃດໜຶ່ງ (ເຊິ່ງໃນໝໍ້ຫູງເຂົ້າຈະຕັ້ງໄວ້ຢູ່ທີ່ປະມານ 103 ອົງສາເຊ).
* ຕອນຫູງ: ອຸນຫະພູມຢູ່ທີ່ 100 ອົງສາເຊ, ແມ່ເຫຼັກຍັງດູດກັນແໜ້ນ, ດຶງສະວິດໃຫ້ເຮັດວຽກ (ໄຟສີແດງຂຶ້ນ).
* ຕອນເຂົ້າສຸກ (ນ້ຳແຫ້ງ): ອຸນຫະພູມພຸ່ງເກີນ 100 ອົງສາເຊ ໄປຮອດ 103 ອົງສາເຊ, ແມ່ເຫຼັກຈະຫຼຸດແຮງດູດທັນທີ ເຮັດໃຫ້ສະປີງດັນຕົວອອກ ແລະ ດີດສະວິດ “ແກັບ!” ຕັດໄປທີ່ໂໝດອຸ່ນ (Warm) ອັດຕະໂນມັດ.
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອ້າງອີງ
* IEEE Spectrum (Institute of Electrical and Electronics Engineers)
* Popular Science
