ອີງຕາມລາຍງານຫຼ້າສຸດຈາກອົງການ OECD ແລະ FAO, ປະເທດຫວຽດນາມໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ນຳໜ້າໃນອາຊຽນ ດ້ານການບໍລິໂພກຊີ້ນໝູ:
ປະລິມານການບໍລິໂພກ: ສະເລ່ຍແລ້ວ ຄົນຫວຽດນາມບໍລິໂພກຊີ້ນໝູສູງເຖິງ 31 ກິໂລກຣາມ ຕໍ່ຄົນ/ຕໍ່ປີ.
ອັນດັບໃນພາກພື້ນ: ຫວຽດນາມຢູ່ ອັນດັບທີ 1 ຕາມດ້ວຍປະເທດໄທ ແລະ ຟີລິບປີນ .
ທ່າອ່ຽງການເຕີບໂຕ: ຄາດການວ່າຈະເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ໂດຍອາດຈະບັນລຸເຖິງ 32.7 ກິໂລກຣາມ ພາຍໃນປີ 2030.
ສາເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ການບໍລິໂພກສູງຂຶ້ນ:
ວັດທະນະທຳການກິນ: ຊີ້ນໝູເປັນສ່ວນປະກອບຫຼັກໃນອາຫານພື້ນເມືອງ ແລະ ຫາຊື້ໄດ້ງ່າຍຕາມທ້ອງຕະຫຼາດ.
ລາຄາທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້: ເມື່ອທຽບກັບຊີ້ນງົວ, ຊີ້ນໝູຖືເປັນແຫຼ່ງໂປຣຕີນທີ່ມີລາຄາເໝາະສົມກັບລາຍຮັບຂອງປະຊາຊົນ.
ອຸດສາຫະກຳທັນສະໄໝ: ມີລະບົບການຜະລິດ ແລະ ຟາມລ້ຽງໝູທີ່ໄດ້ມາດຕະຖານ ເຮັດໃຫ້ມີການສະໜອງຢ່າງພຽງພໍ.
ສິ່ງທ້າທາຍໃນອະນາຄົດ:
ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຄວາມຕ້ອງການສູງ, ແຕ່ຂະແໜງການລ້ຽງໝູກໍຍັງຕ້ອງປະເຊີນກັບ:
ພະຍາດລະບາດ: ຄວາມສ່ຽງຈາກພະຍາດອະຫິວາໝູອາຟຣິກາ (ASF).
ຕົ້ນທຶນ: ລາຄາອາຫານສັດທີ່ຜັນຜວນຕາມຕະຫຼາດໂລກ.
ສະຫຼຸບ: ຫວຽດນາມ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຜູ້ບໍລິໂພກຫຼັກເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນ ຕະຫຼາດຍຸດທະສາດ ທີ່ສຳຄັນສຳລັບຜູ້ປະກອບການດ້ານການກະສິກຳ-ລ້ຽງສັດໃນພາກພື້ນນີ້!
ສຳລັບປະເທດລາວ ຄົນລາວບໍລິໂພກຊີ້ນໝູສະເລ່ຍປະມານ 15 – 18 ກິໂລກຣາມ ຕໍ່ຄົນ/ຕໍ່ປີ, ແຕ່ປາ ຍັງຄົງເປັນແຫຼ່ງໂປຣຕີນອັນດັບ 1 ທີ່ຄົນລາວບໍລິໂພກຫຼາຍທີ່ສຸດ (ໂດຍສະເພາະໃນເຂດຊົນນະບົດ).
ສັງຄົມໃນຕົວເມືອງໃຫຍ່ ເຊັ່ນ: ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, ອັດຕາການບໍລິໂພກຊີ້ນໝູຈະສູງກວ່າເຂດນອກ ເພາະຫາຊື້ໄດ້ງ່າຍ ແລະ ເປັນສ່ວນປະກອບຫຼັກຂອງອາຫານຍອດຮິດ ເຊັ່ນ: ເຂົ້າປຽກ, ເຝີ, ແລະ ປິ້ງຕ່າງໆ.
ທີ່ມາ:VnExpress
Lao Youth Radio FM90MHz
