ບາງຄົນເລືອກກິນແຕ່ໄຂ່ຂາວເພາະຢ້ານຄໍເລດເຕີຣອນ, ໃນຂະນະທີ່ບາງຄົນກໍມັກກິນໄຂ່ແດງເພາະຍ້ອນຄວາມມັນແລະແຊບ. ມື້ນີ້ເເອັດຈະພາໄປ “ຖອດລະຫັດ” ເຈາະເລິກຂໍ້ເທັດຈິງທາງວິທະຍາສາດການແພດ ວ່າແຕ່ລະສ່ວນມີດີແນວໃດ ບອກເລີຍວ່າຜົນລັບອາດຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານແປກໃຈ
ໄຂ່ຂາວຄັງໂປຣຕີນບໍລິສຸດ ບຳລຸງກ້າມເນື້ອ
ໄຂ່ຂາວມີສ່ວນປະກອບຂອງນ້ຳເຖິງ 90% ແລະ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຄືໂປຣຕີນລ້ວນໆ ໂດຍບໍ່ມີໄຂມັນປະປົນຢູ່ເລີຍ.
• ຈຸດເດັ່ນ: ເປັນແຫຼ່ງ ໂປຣຕີນຄຸນນະພາບສູງທີ່ຮ່າງກາຍສາມາດດູດຊຶມໄປໃຊ້ໄດ້ງ່າຍ. ໄຂ່ຂາວ 1 ຟອງ ໃຫ້ໂປຣຕີນປະມານ 4 ກຣາມ ແຕ່ໃຫ້ພະລັງງານຕ່ຳຫຼາຍ (ພຽງແຕ່ປະມານ 17 ແຄລໍຣີເທົ່ານັ້ນ) ແລະ ບໍ່ມີຄໍເລດເຕີຣອນ.
• ເໝາະສຳລັບ: ຄົນທີ່ຕ້ອງການຄວບຄຸມນ້ຳໜັກ, ນັກກິລາທີ່ຕ້ອງການສ້າງກ້າມເນື້ອ, ຜູ້ສູງອາຍຸ ຫຼື ຜູ້ປ່ວຍໂລກໄຕ ທີ່ຕ້ອງການໂປຣຕີນທົດແທນ ໂດຍບໍ່ເພີ່ມພາລະໃຫ້ຮ່າງກາຍດູດຊຶມໄຂມັນ.
ໄຂ່ແດງ): ສູນລວມວິຕາມິນ ແລະ ສານອາຫານມະຫາສານພະລັງ
ເຖິງແມ່ນວ່າໄຂ່ແດງຈະຖືກເບິ່ງຂ້າມໃນກຸ່ມຄົນຫຼຸດຄວາມຕຸ້ຍ ຍ້ອນມີໄຂມັນ ແລະ ໃຫ້ພະລັງງານສູງກວ່າ (ປະມານ 55 ແຄລໍຣີ), ແຕ່ໃນທາງໂພຊະນາການ ໄຂ່ແດງຄື “ຫົວໃຈຫຼັກ” ຂອງສານອາຫານໃນຟອງໄຂ່.
• ຈຸດເດັ່ນ: ວິຕາມິນເກືອບທຸກຊະນິດໃນໄຂ່ແມ່ນລວມກັນຢູ່ໃນໄຂ່ແດງ ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ວິຕາມິນ A, D, E, K ແລະ ວິຕາມິນ B ຫຼາຍຊະນິດ. ນອກຈາກນີ້ ຍັງອຸດົມໄປດ້ວຍ ໂຄລີນ ທີ່ຊ່ວຍບຳລຸງສະໝອງແລະລະບົບປະສາດ, ພ້ອມທັງ ລູທີນ (Lutein) ແລະ ຊີແຊນທິນ (Zeaxanthin) ທີ່ເປັນສານຕ້ານອະນຸມູນອິດສະຫຼະ ຊ່ວຍບຳລຸງສາຍຕາ ແລະ ປ້ອງກັນຈໍປະສາດຕາເສື່ອມ.
• ຄວາມຈິງເລື່ອງຄໍເລດເຕີຣອນ: ບົດວິໄຈທາງການແພດຍຸກໃໝ່ຢືນຢັນວ່າ ຄໍເລດເຕີຣອນໃນໄຂ່ແດງເປັນ “ໄຂມັນດີ” ເຊິ່ງມີຜົນກະທົບຕໍ່ຄໍເລດເຕີຣອນໃນເລືອດຂອງມະນຸດໜ້ອຍຫຼາຍ ຫາກກິນໃນປະລິມານທີ່ເໝາະສົມ.
ບົດສະຫຼຸບ: ອັນໃດດີກວ່າກັນ?
ຄຳຕອບທາງວິທະຍາສາດຄື “ບໍ່ມີສ່ວນໃດດີກວ່າສ່ວນໃດຢ່າງສົມບູນແບບ ພະເອກທັງສອງຕ້ອງເຮັດວຽກຮ່ວມກັນ!”
ການກິນໄຂ່ທັງຟອງ (ທັງໄຂ່ຂາວແລະໄຂ່ແດງ) ຈະເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍໄດ້ຮັບສານອາຫານທີ່ຄົບຖ້ວນ ແລະ ສົມດຸນທີ່ສຸດ.
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອ້າງອີງ:
1. Harvard T.H. Chan School of Public Health
2. American Heart Association (AHA)
