ຄຳວ່າ “ຊີວິດມັນສັ້ນ” ອາດຈະຟັງເບິ່ງຄືຄຳເວົ້າເຕືອນສະຕິທົ່ວໄປ, ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາລອງມາໄລ່ລຽງເປັນຕົວເລກທາງວິທະຍາສາດແທ້ໆ ທ່ານຈະພົບກັບຄວາມຈິງທີ່ໜ້າຕົກໃຈ: ມະນຸດເຮົາມີເວລາຫາຍໃຈຢູ່ເທິງໂລກນີ້ສະເລ່ຍພຽງແຕ່ 25,000 ເຖິງ 30,000 ວັນເທົ່ານັ້ນ ຕົວເລກນີ້ມາຈາກໃສ? ຖ້າເຮົາອ້າງອີງຈາກອົງການອະນາໄມໂລກ (WHO), ອາຍຸໄຂສະເລ່ຍຂອງປະຊາກອນໂລກແມ່ນຢູ່ທີ່ປະມານ 73-80 ປີ. ຖ້າເຮົານຳເອາ 80 ປີ ມາຄູນກັບ 365 ວັນ, ຜົນລັບທີ່ໄດ້ຄື 29,200 ວັນ. ນີ້ຄື “ຕົ້ນທຶນເວລາ” ທັງໝົດທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບມາຕັ້ງແຕ່ມື້ເກີດ.
ວິທະຍາສາດບອກຫຍັງ? ເຮົາໃຊ້ 30,000 ວັນນັ້ນໄປກັບຫຍັງແດ່?
ນັກວິທະຍາສາດ ແລະ ນັກວິໄຈດ້ານພຶດຕິກຳມະນຸດໄດ້ມີການເກັບກຳຂໍ້ມູນ ແລະ ພົບວ່າ ເວລາສ່ວນໃຫຍ່ຂອງເຮົາຖືກໃຊ້ໄປກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໂດຍທີ່ເຮົາອາດບໍ່ທັນໄດ້ຕັ້ງຕົວ:
1. ການນອນຫຼັບ: ເຮົາໃຊ້ເວລາປະມານ 1 ໃນ 3 ຂອງຊີວິດ ຫຼື ປະມານ 9,000 ວັນ ໄປກັບການນອນ ເພື່ອຟື້ນຟູຮ່າງກາຍ.
2. ການເຮັດວຽກ: ເຮົາໃຊ້ເວລາປະມານ 3,500 ວັນ ໄປກັບການຊອກຫາລາຍໄດ້ ແລະ ສ້າງອາຊີບ.
3. ໜ້າຈໍ ແລະ ໂຊຊຽວມີເດຍ: ງານວິໄຈຍຸກໃໝ່ພົບວ່າ ມະນຸດໃນຍຸກປັດຈຸບັນໃຊ້ເວລາສະເລ່ຍເຖິງ 2,000 – 2,500 ວັນ ໄປກັບການເບິ່ງໂທລະສັບ ແລະ ຄອມພິວເຕີ.
ເມື່ອຫັກລົບເວລາເຫຼົ່ານີ້ອອກ, ມັນໝາຍຄວາມວ່າ “ເວລາອິດສະຫຼະ” ທີ່ເຮົາຈະໄດ້ໃຊ້ຊີວິດໃນແບບທີ່ຕ້ອງການແທ້ໆ ບວກກັບເວລາທີ່ຈະຢູ່ກັບຄົນທີ່ເຮົາຮັກ ແມ່ນເຫຼືອໜ້ອຍລົງຢ່າງໜ້າໃຈຫາຍ.
“ໃຊ້ເວລາໃຫ້ຄຸ້ມຄ່າ” … ແລ້ວຄຸ້ມຄ່າກັບຫຍັງແດ່?
ຈາກການສຶກສາໄລຍະຍາວທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດມະນຸດສະຍະສາດຢ່າງ Harvard Study of Adult Development ທີ່ຕິດຕາມຊີວິດຂອງມະນຸດເປັນເວລາກວ່າ 85 ປີ ເພື່ອຊອກຫາວ່າ “ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດມີຄວາມສຸກ ແລະ ມີຊີວິດທີ່ດີແທ້ໆ?” ຜົນວິໄຈໄດ້ຂໍ້ສະຫຼຸບທີ່ຊຶ້ງກິນໃຈ ແລະ ຄຸ້ມຄ່າທີ່ສຸດທີ່ເຮົາຄວນລົງທຶນເວລາໃຫ້ ຄື:
1. ຄຸ້ມຄ່າກັບ “ຄວາມສຳພັນທີ່ດີ”
ຜົນວິໄຈພົບວ່າ ຄົນທີ່ມີຄວາມສຸກ ແລະ ມີອາຍຸຍືນຍາວ ບໍ່ແມ່ນຄົນທີ່ມີເງິນຫຼາຍທີ່ສຸດ ຫຼື ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດ, ແຕ່ແມ່ນຄົນທີ່ມີ “ຄວາມສຳພັນທີ່ມີຄຸນນະພາບ” ກັບຄົນອ້ອມຂ້າງ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄອບຄົວ, ຄູ່ຮັກ ຫຼື ໝູ່ເພື່ອນ. ການໃຊ້ເວລາໄປກັບການກອດ, ການເວົ້າລົມ, ແລະ ການຮັບຟັງຄົນທີ່ເຮົາຮັກ ຄືສິ່ງທີ່ຄຸ້ມຄ່າທີ່ສຸດ ເພາະມັນເປັນຢາບຳລຸງສະໝອງ ແລະ ຫົວໃຈທີ່ດີທີ່ສຸດ.
2. ຄຸ້ມຄ່າກັບ “ການມີສຸຂະພາບ ແລະ ສັນຕິສຸກໃນໃຈ”
ວິທະຍາສາດຢືນຢັນວ່າ ຄວາມກົດດັນ ແລະ ຄວາມຄຽດສະສົມເຮັດໃຫ້ຈຸລັງໃນຮ່າງກາຍເສື່ອມສະພາບໄວຂຶ້ນ. ການໃຊ້ເວລາເພື່ອດູແລສຸຂະພາບ, ການກິນອາຫານທີ່ດີ, ການອອກກຳລັງກາຍ, ແລະ ການປ່ອຍວາງເລື່ອງທີ່ທຸກໃຈ ເພື່ອໃຫ້ຮ່າງກາຍ ແລະ ຈິດໃຈໄດ້ພັກຜ່ອນ ຄືການຕໍ່ອາຍຸ “ຕົ້ນທຶນວັນ” ໃຫ້ຍາວນານຂຶ້ນ.
3. ຄຸ້ມຄ່າກັບ “ການສະສົມປະສົບການ ບໍ່ແມ່ນວັດຖຸ”
ງານວິໄຈຈາກມະຫາວິທະຍາໄລ Cornell ລະບຸວ່າ ມະນຸດຈະມີຄວາມສຸກທີ່ຍືນຍາວຈາກການ “ທ່ອງທ່ຽວ, ການຮຽນຮູ້ສິ່ງໃໝ່ໆ, ແລະ ການເຮັດຕາມຄວາມຝັນ” ຫຼາຍກວ່າການຊື້ຂອງມີຄ່າ. ເພາະວັດຖຸສິ່ງຂອງຈະເກົ່າໄປຕາມກາລະເວລາ, ແຕ່ຄວາມຊົງຈຳທີ່ງົດງາມຈະຄົງຢູ່ກັບເຮົາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຮົາຍິ້ມໄດ້ສະເໝີເມື່ອຄິດຮອດມັນ.
ສະຫຼຸບ: ບົດຮຽນຊີວິດຈາກຕົວເລກ 30,000 ວັນ
ຊີວິດຄືການເດີນທາງທີ່ມີກຳນົດເວລາ ບໍ່ມີໃຜຮູ້ວ່າ “ປີ້ເດີນທາງ” ຂອງເຮົາຈະໝົດອາຍຸມື້ໃດ. ຕົວເລກ 2.5 ໝື່ນ ເຖິງ 3 ໝື່ນວັນ ບໍ່ໄດ້ມີໄວ້ໃຫ້ເຮົາຮູ້ສຶກຢ້ານກົວ, ແຕ່ມີໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິໃຫ້ເຮົາ “ຢຸດຫາຍໃຈຖິ້ມໄປວັນໆ”.
ແຫຼ່ງອ້າງອີງຂໍ້ມູນ (References)
1. Harvard Study of Adult Development
2. World Health Organization (WHO)
