ເຄີຍສົງໄສບໍ່? ເຮົາກິນຢາເຂົ້າໄປທາງປາກ ຜ່ານກະເພາະ… ແຕ່ເປັນຫຍັງມັນຄືໄປເຊົາຢູ່ “ຫົວ” ຫຼື “ປາຍຕີນ” ໄດ້? ຢາມີຕາ ຫຼື ມີ GPS ບໍ່? ຖ້າຢາກຮູ້ ມື້ນີ້ເຮົາມາໄຂປິດສະໜານີ້ໄປນຳກັນ
1. ການເດີນທາງແບບ “ກະຈາຍກຳລັງ”
ເມື່ອຢາຖືກກືນລົງໄປກະເພາະ ມັນຈະຖືກຍ່ອຍ ແລະ ດູດຊຶມເຂົ້າສູ່ “ກະແສເລືອດ”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຫົວໃຈຈະປໍ້າເລືອດທີ່ມີຢາປົນຢູ່ໄປ “ທົ່ວທຸກສ່ວນຂອງຮ່າງກາຍ” ບໍ່ວ່າບ່ອນນັ້ນຈະເຈັບ ຫຼື ບໍ່ກໍຕາມ. ຢາຈະລອຍໄປທັກທາຍທັງຈຸລັງທີ່ດີ ແລະ ຈຸລັງທີ່ປ່ວຍ.
2. ລະບົບ “ລູກກະແຈ ແລະ ແມ່ກະແຈ”
ນີ້ຄືຈຸດສຳຄັນທີ່ສຸດ ຢາບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກກັບທຸກຈຸລັງ ແຕ່ມັນຈະຊອກຫາ “ຕົວຮັບ” ທີ່ເຂົ້າກັນໄດ້ເທົ່ານັ້ນ:
• ຈຸລັງທີ່ປ່ວຍ: ຈະມີ “ແມ່ກະແຈ” ພິເສດທີ່ລໍຖ້າຢາຢູ່.
• ໂມເລກຸນຂອງຢາ: ຄື “ລູກກະແຈ” ທີ່ຖືກອອກແບບມາໃຫ້ລັອກເຂົ້າກັບແມ່ກະແຈນັ້ນໄດ້ພໍດີ.
• ເມື່ອລັອກກັນແລ້ວ ຢາຈຶ່ງຈະເລີ່ມອອກລິດປິ່ນປົວ ຫຼື ຢັບຢັ້ງຄວາມເຈັບປວດໄດ້ສົມບູນແບບ.
3. ການຢັບຢັ້ງສານສັນຍານ
ໃນກໍລະນີຂອງຢາແກ້ປວດ, ມັນຈະໄປຊອກຫາ “ເອນໄຊ” ທີ່ກຳລັງຜະລິດສານສັນຍານຄວາມເຈັບປວດ ຢາຈະເຂົ້າໄປຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ເອນໄຊນີ້ເຮັດວຽກໄດ້ ເຮັດໃຫ້ສະໝອງບໍ່ໄດ້ຮັບສັນຍານວ່າ “ເຈັບ” ອີກຕໍ່ໄປ.
4. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມີ “ຜົນຂ້າງຄຽງ”?
ຍ້ອນຢາລອຍໄປທົ່ວຮ່າງກາຍ, ບາງເທື່ອມັນກໍໄປລັອກເຂົ້າກັບ “ຕົວຮັບ” ຢູ່ອະໄວຍະວະອື່ນທີ່ບໍ່ໄດ້ເຈັບ.
• ຕົວຢ່າງ: ຢາບາງຊະນິດໄປລັອກຕົວຮັບຢູ່ກະເພາະ ເຮັດໃຫ້ເຮົາແສບທ້ອງ ຫຼື ໄປລັອກຕົວຮັບຢູ່ສະໝອງສ່ວນທີ່ຄວບຄຸມການຕື່ນຕົວ ເຮັດໃຫ້ເຮົາ “ງ່ວງນອນ” ນັ້ນເອງ.
5. ການກຳຈັດອອກ
ຫຼັງຈາກຢາເຮັດໜ້າທີ່ສຳເລັດ ຕັບຈະເຮັດໜ້າທີ່ປ່ຽນໂຄງສ້າງຂອງຢາ ແລະ ໝາກໄຂ່ຫຼັງຈະຕອງມັນອອກຈາກເລືອດ ເພື່ອຂັບຖ່າຍອອກທາງ “ປັດສະວະ” ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຢາຕົກຄ້າງໃນຮ່າງກາຍດົນເກີນໄປ.
ສະຫຼຸບ: ຢາບໍ່ໄດ້ມີສະໝອງ ແຕ່ມັນເຮັດວຽກດ້ວຍ “ເຄມີບຳບັດທີ່ຊັດເຈນ” ຜ່ານລະບົບການໄຫຼວຽນຂອງເລືອດ ແລະ ຕົວຮັບທີ່ຈຳເພາະເຈາະຈົງ.
#ຄວາມຮູ້ຮອບຕົວ#ວິທະຍາສາດການແພດ
ແຫຼ່ງອ້າງອີງຂໍ້ມູນ: British Pharmacological Society (BPS), National Institute of General Medical Sciences (NIGMS) – NIH
