ຈະເປັນແນວໃດ? ຖ້າເດັກນ້ອຍເລີກຮຽນແລ້ວບໍ່ຕ້ອງຫອບປຶ້ມມາຂຽນຕໍ່ຢູ່ເຮືອນ… ຢູ່ບາງພື້ນທີ່ຂອງປະເທດອິຕາລີໂຮງຮຽນປະຖົມຫຼາຍແຫ່ງໄດ້ເລີ່ມປະກາດ ຫຼຸດ ຫຼື ຍົກເລີກວຽກບ້ານ ສຳລັບນັກຮຽນຊັ້ນປະຖົມຕອນຕົ້ນຢ່າງຈິງຈັງ ນີ້ບໍ່ແມ່ນການປ່ອຍປະລະເລີຍ ແຕ່ແມ່ນ “ກົນລະຍຸດ” ການສ້າງມະນຸດທີ່ສົມບູນແບບ.
ກຸ່ມຜູ້ສະໜັບສະໜູນ ແລະ ນັກການສຶກສາໃຫ້ເຫດຜົນທີ່ໜ້າສົນໃຈວ່າ:
1. ບຸລິມະສິດຄືຄວາມສຸກ: ຫຼັງຈາກຮຽນມາໝົດມື້ ເດັກນ້ອຍຄວນໄດ້ໃຊ້ເວລາໃນການພັກຜ່ອນ ຫຼິ້ນ ແລະ ຢູ່ກັບຄອບຄົວ ເພື່ອຟື້ນຟູສະພາບຈິດໃຈ.
2. ປຸກຝັງຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນ: ການສຶກສາໃນໄວເດັກຄວນເນັ້ນໃສ່ການສ້າງຄວາມສົນໃຈໃນການຮຽນຮູ້ ຫຼາຍກວ່າການສ້າງຄວາມກົດດັນທາງວິຊາການ.
3. ຫຼຸດຄວາມຄຽດສະສົມ: ການບັງຄັບໃຫ້ເດັກນັ່ງເຮັດວຽກບ້ານຫຼາຍເກີນໄປ ອາດເຮັດໃຫ້ເດັກເບື່ອກັບການຮຽນຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ.
ແນ່ນອນວ່າເລື່ອງນີ້ໄດ້ກາຍເປັນກະແສວິພາກວິຈານໃນວົງການການສຶກສາ:
1. ຝ່າຍຄັດຄ້ານ: ຢ້ານວ່າເດັກນ້ອຍຈະຂາດຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຫຼື ມີຜົນການຮຽນທີ່ຫຼຸດລົງເມື່ອທຽບກັບລະດັບສາກົນ.
2. ຝ່າຍສະໜັບສະໜູນ: ເຊື່ອວ່າການມີ “Work-Life Balance” ຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ ຈະສົ່ງຜົນດີຕໍ່ຄວາມສຳເລັດໃນໄລຍະຍາວ ແລະ ຫຼຸດອັດຕາການເກີດໂລກຊຶມເສົ້າໃນໄວລຸ້ນ.
ບົດສະຫຼຸບທີ່ຊວນຄິດ
ການປ່ຽນແປງໃນອິຕາລີຄັ້ງນີ້ ກຳລັງຕັ້ງຄຳຖາມກັບທົ່ວໂລກວ່າ: “ສິ່ງໃດກັນແທ້ ທີ່ເປັນແຮງຊຸກດັນໃຫ້ເດັກນ້ອຍປະສົບຄວາມສຳເລັດ?” ລະຫວ່າງຄະແນນສອບເສັງທີ່ສູງ ຫຼື ຈິດໃຈທີ່ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ມີຄວາມສຸກ.
“ເພາະບາງຄັ້ງ ບົດຮຽນທີ່ດີທີ່ສຸດ ອາດຈະບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນປຶ້ມ… ແຕ່ຢູ່ໃນສະໜາມເດັກຫຼິ້ນ.”
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: MIUR, Factpoint
