ການຄົ້ນຄວ້າຈາກມະຫາວິທະຍາໄລບາເຊໂລນາສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອແມ່ຟັງດົນຕີທຸກມື້ໃນໄລຍະທ້າຍຂອງການຖືພາ ເດັກເກີດໃໝ່ຂອງພວກເຂົາ (ອາຍຸ 12–72 ຊົ່ວໂມງ) ຈະສະແດງ “ການຕອບສະໜອງຕາມຄວາມຖີ່” (frequency-following responses) ຕໍ່ສຽງເວົ້າໄດ້ດີກວ່າ ເຊິ່ງເປັນການວັດແທກສະໝອງແບບວັດຖຸວິໄສ ທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບການຕິດຕາມລະດັບສຽງຂອງລະບົບການໄດ້ຍິນ ແລະ ອາດຈະຊ່ວຍສົ່ງເສີມການພັດທະນາພາສາໃນໄລຍະຕົ້ນ.
ຜົນສະທ້ອນຕໍ່ສະໝອງໃນໄລຍະຖືພາ
1. ໃນການສຶກສາກ່ຽວກັບເດັກເກີດໃໝ່ຄົບກຳນົດ 60 ຄົນນີ້ ເດັກນ້ອຍທີ່ໄດ້ຮັບການສໍາຜັດກັບດົນຕີຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນທ້ອງເຂົ້າລະຫັດຄວາມຖີ່ພື້ນຖານ (fundamental frequency) ຂອງສຽງເວົ້າໄດ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນກວ່າເດັກທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການສໍາຜັດ ຊຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າປະສົບການທາງສຽງຢູ່ໃນທ້ອງສາມາດປັບແຕ່ງເສັ້ນທາງປະສາດສໍາລັບການປະມວນຜົນສຽງເວົ້າໄດ້.
2. ຫຼັກຖານທີ່ແຍກຕ່າງຫາກຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າລູກໃນທ້ອງສາມາດກວດຈັບ ແລະ ຕອບສະໜອງຕໍ່ດົນຕີໄດ້ (ເຊັ່ນ: ການເຄື່ອນໄຫວຂອງປາກ ແລະ ລີ້ນສະເພາະທີ່ເຫັນໃນການກວດດ້ວຍອຸນຕຣາຊາວ) ຊຶ່ງເປັນການຢືນຢັນວ່າ ການກະຕຸ້ນທາງສຽງໄປເຖິງລູກໃນທ້ອງ; ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ປະຕິກິລິຍາທາງພຶດຕິກຳເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ພິສູດໂດຍກົງວ່າອາລົມຈະປ່ຽນແປງກ່ອນເກີດ.
ຂໍ້ອ້າງກ່ຽວກັບ “ອາລົມ” ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນດີກວ່າຫຼັງຈາກເກີດ: ການສຶກສາແບບສຸ່ມ ແລະ ແບບທໍາມະຊາດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການຮ້ອງເພງທີ່ມຸ້ງເນັ້ນໃສ່ເດັກນ້ອຍຊ່ວຍປອບໂຍນເດັກນ້ອຍ ແລະ ປັບປຸງອາລົມຂອງເດັກຕາມທີ່ຜູ້ດູແລລາຍງານ ແລະມັນສາມາດສ້າງຄວາມຜູກພັນ ແລະ ການຄວບຄຸມອາລົມໄດ້ດີຂຶ້ນ ເຊິ່ງເປັນຜົນປະໂຫຍດທີ່ສົ່ງເສີມກັນ ແຕ່ແຕກຕ່າງຈາກຜົນກະທົບຂອງການເຂົ້າລະຫັດສະໝອງໃນໄລຍະກ່ອນເກີດ.
ທີ່ມາ: Science Pulse
