ວິທະຍາສາດແຫ່ງການ “ມູບອອນ Move On”: ເປັນຫຍັງການລືມແຟນເກົ່າຈຶ່ງຍາກ? ແລະ ເຮັດແນວໃດໃຫ້ເຫັນຜົນ
ເຄີຍສົງໄສບໍ່? ທັງທີ່ເຂົາເຮັດໃຫ້ເຮົາເຈັບ ແຕ່ເປັນຫຍັງສະໝອງຍັງສັ່ງໃຫ້ເຮົາເຂົ້າໄປສ່ອງເບິ່ງ Facebook/IG ຂອງເຂົາຢູ່ຕະຫຼອດ?
ນັກວິທະຍາສາດຄົ້ນພົບວ່າ ອາການນີ້ມີສະພາວະຄືກັນກັບ “ການເລີກຢາເສບຕິດ” ເພາະສະໝອງສ່ວນທີ່ຕອບສະໜອງຕໍ່ລາງວັນ ຍັງໂຫຍຫາສານໂດປາມີນ (Dopamine) ຈາກຄວາມຊົງຈຳເກົ່າໆນັ້ນເອງ.
ນີ້ຄື 3 ກົນໄກທີ່ຜ່ານການວິໄຈມາແລ້ວວ່າ “ໄດ້ຜົນແທ້” ໃນການຮັກສາບາດແຜໃນໃຈ:
1. ຝຶກ “ຄິດລົບ” ໃສ່ຄົນເກົ່າ
ປົກກະຕິແລ້ວ ສະໝອງຄົນເຮົາມັກຈະ “ຕົບແຕ່ງ” ຄວາມຊົງຈຳໃຫ້ສວຍງາມ ເຮັດໃຫ້ເຮົາຄິດຮອດແຕ່ຕອນທີ່ເຂົາດີ.
ວິທີແກ້: ງານວິໄຈຈາກ University of Missouri–St. Louis ຊີ້ວ່າ ການຕັ້ງສະຕິແລ້ວ “ຄິດເຖິງຂໍ້ເສຍ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເຂົາເຮັດບໍ່ດີກັບເຮົາ” ຈະຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມຮູ້ສຶກຮັກ ແລະ ຜູກພັນລົງໄດ້ແທ້. ລອງຈົດລາຍການສິ່ງທີ່ເຈົ້າບໍ່ມັກໃນຕົວເຂົາອອກມາ 10 ຢ່າງ ແລ້ວອ່ານມັນທຸກຄັ້ງທີ່ຄິດຮອດ.
2. ຕັດສິ່ງກະຕຸ້ນ (ຕັດການຕິດຕໍ່ 100%)
ສະໝອງສ່ວນທີ່ຮັບຮູ້ຄວາມເຈັບປວດທາງໃຈ ແມ່ນສ່ວນດຽວກັນກັບຄວາມເຈັບປວດທາງກາຍ. ການເຫັນຮູບ, ເຫັນຊື່ ຫຼື ໄດ້ກິ່ນນ້ຳຫອມທີ່ເຂົາໃຊ້ ຈະໄປກະຕຸ້ນ “ບາດແຜ” ໃຫ້ກັບມາອັກເສບໃໝ່.
ວິທີແກ້: ນັກປະສາດວິທະຍາແນະນຳໃຫ້ “ດີທັອກສະໝອງ” ໂດຍການເຊົາສ່ອງ, ເຊົາລົມ ແລະ ເກັບເຄື່ອງຂອງທີ່ກ່ຽວກັບຕົວເຂົາອອກໄປໃຫ້ພົ້ນສາຍຕາ ເພື່ອໃຫ້ສະໝອງໄດ້ສ້າງວົງຈອນປະສາດໃໝ່ທີ່ບໍ່ມີເຂົາຢູ່ນຳ.
3. ຊອກຫາ “ໂດປາມີນ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມສຸກ” ໃໝ່ໆໃຫ້ກັບໂຕເອງ
ເມື່ອຂາດເຂົາ, ສານຄວາມສຸກໃນສະໝອງຈະຫຼຸດລົງ. ເຮົາຕ້ອງຫາສານຄວາມສຸກທົດແທນທີ່ດີກວ່າເກົ່າ.
ວິທີແກ້: ການອອກກຳລັງກາຍ, ການຮຽນຮູ້ທັກສະໃໝ່ ຫຼື ການອອກໄປທ່ອງທ່ຽວບ່ອນທີ່ບໍ່ເຄີຍໄປ ຈະຊ່ວຍກະຕຸ້ນການສ້າງ Neuroplasticity (ການປັບຕົວຂອງສະໝອງ). ມັນຊ່ວຍໃຫ້ສະໝອງຮັບຮູ້ວ່າ “ເຮົາມີຄວາມສຸກໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີເຂົາ”.
ສະຫຼຸບ: ມັນບໍ່ແມ່ນການລືມ, ແຕ່ແມ່ນການ “ເຮັດໃຫ້ມັນບໍ່ມີຜົນຕໍ່ໃຈ” ນັກຈິດຕະວິທະຍາຢືນຢັນວ່າ ເຮົາບໍ່ສາມາດລຶບຄວາມຊົງຈຳໄດ້ 100% ຄືກັບໃນໜັງ ແຕ່ເຮົາສາມາດ “ປ່ຽນຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ມີຕໍ່ຄວາມຊົງຈຳນັ້ນ” ໄດ້ ໂດຍການໃຫ້ເວລາ ແລະ ໃຊ້ວິທີທີ່ກ່າວມາມາຊ່ວຍນັ້ນເອງ.
ແຫຼ່ງທີ່ມາ: Journal of Experimental Psychology, Biological Psychiatry, American Psychological Association (APA)
