ຄວາມຈິງເບື້ອງຫຼັງຄວາມເຊື່ອ: ເປັນຫຍັງຄົນໝວດເລືອດ AB ຈຶ່ງຖືກກ່າວວ່າ “ຂີ້ຖີ່”

ຫຼາຍຄົນຄົງເຄີຍໄດ້ຍິນຄວາມເຊື່ອທີ່ວ່າ “ຄົນໝວດເລືອດ AB ເປັນຄົນຄິດຫຼາຍ ແລະ ຂີ້ຖີ່” ຫຼື ບາງຄົນກໍບອກວ່າພວກເຂົາເປັນພວກ “ໂລກສ່ວນຕົວສູງ” ຈົນເຂົ້າເຖິງຍາກ. ແຕ່ໃນໂລກຂອງວິທະຍາສາດ ແລະ ຈິດວິທະຍາ ເລື່ອງນີ້ມີຄວາມຈິງຫຼາຍໜ້ອຍສຳ່ໃດ? ມື້ນີ້ພວກເຮົາຈະມາເຈາະເລິກຫາຄຳຕອບກັນ.

1. ຕົ້ນກຳເນີດຂອງຄວາມເຊື່ອ: ທິດສະດີໝວດເລືອດບອກນິດໄສ

ຄວາມເຊື່ອນີ້ບໍ່ໄດ້ມາຈາກການວິໄຈທາງການແພດ, ແຕ່ມາຈາກທິດສະດີທີ່ຊື່ວ່າ “Ketsueki-gata” ຈາກປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ທີ່ໂດ່ງດັງມາຕັ້ງແຕ່ຊຸມປີ 1930. ຕາມທິດສະດີນີ້, ຄົນໝວດເລືອດ AB ຖືກຈັດຢູ່ໃນກຸ່ມທີ່:

• ມີເຫດຜົນສູງ: ມັກວິເຄາະທຸກຢ່າງກ່ອນຕັດສິນໃຈ.

• ປະຢັດມັດທະຍັດ: ຍ້ອນຄວາມເປັນຄົນມີເຫດຜົນ, ເວລາຈະຈ່າຍເງິນພວກເຂົາຈະຄິດສະເໝີວ່າ “ຄຸ້ມຄ່າ ຫຼື ບໍ່?”

• ຄວບຄຸມຕົນເອງເກັ່ງ: ບໍ່ມັກເຮັດຫຍັງຕາມອາລົມ, ເຮັດໃຫ້ເບິ່ງຄືວ່າເປັນຄົນ “ເຢັນຊາ” ຫຼື “ຂີ້ໜຽວ” ໃນສາຍຕາຄົນອື່ນ.

2. ມຸມມອງທາງວິທະຍາສາດ ແລະ ຈິດວິທະຍາ

ນັກວິທະຍາສາດສ່ວນໃຫຍ່ໃນປັດຈຸບັນ, ລວມທັງນັກຈິດວິທະຍາ ໄດ້ຢືນຢັນວ່າ “ຍັງບໍ່ມີຫຼັກຖານທາງຊີວະວິທະຍາທີ່ຊັດເຈນ” ທີ່ເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງ ແອນຕີເຈນ (Antigen) ໃນເລືອດ ກັບ ບຸກຄະລິກກະພາບ ຂອງມະນຸດ.

• ຜົນວິໄຈຈາກມະຫາວິທະຍາໄລ: ການສຶກສາຈາກຫຼາຍສະຖາບັນ (ເຊັ່ນ: ການວິໄຈໂດຍ Kengo Navatame ໃນປີ 2014) ທີ່ສຳຫຼວດຄົນຈຳນວນຫຼາຍພັນຄົນ ພົບວ່າໝວດເລືອດບໍ່ມີຜົນຕໍ່ບຸກຄະລິກກະພາບທາງສະຖິຕິ.

• ປະກົດການ Barnum Effect: ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງເຊື່ອ? ຍ້ອນສະໝອງຂອງມະນຸດມັກຈະເລືອກຈົດຈຳຂໍ້ມູນທີ່ “ກົງກັບຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນເອງ”. ຖ້າເຮົາພົບຄົນ AB ທີ່ຂີ້ຖີ່ 1 ຄົນ, ເຮົາຈະຟ້າວສະຫຼຸບທັນທີວ່າ “ແມ່ນແທ້ໆ” ແຕ່ເຮົາພັດເມີນເສີຍຕໍ່ຄົນ AB ອີກ 10 ຄົນທີ່ໃຈກວ້າງ.

3. ແລ້ວເປັນຫຍັງຄົນ AB ຈຶ່ງຖືກເຂົ້າໃຈຜິດ?

ໃນທາງຈິດວິທະຍາ, ຄົນທີ່ມີບຸກຄະລິກແບບນັກວິເຄາະ ມັກຈະຖືກພົບໃນກຸ່ມ AB ຕາມສະຖິຕິຄວາມເຊື່ອ. ຄົນກຸ່ມນີ້ຈະ:

1. ຄິດກ່ອນຈ່າຍ: ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຂີ້ຖີ່ ແຕ່ພວກເຂົາ “ບໍລິຫານເງິນເປັນ”.

2. ຮັກຄວາມຍຸຕິທຳ: ຖ້າຕ້ອງຫານເງິນກັນ, ພວກເຂົາຈະຫານໃຫ້ລະອຽດ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ໃຜເສຍປຽບ ແຕ່ຄົນອື່ນອາດເບິ່ງວ່າ “ຫຼາຍເລື່ອງ”.

3. ມີໂລກສ່ວນຕົວ: ບາງຄັ້ງການບໍ່ຢາກໄປສັງສັນທີ່ຕ້ອງຟຸມເຟືອຍ ເຮັດໃຫ້ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນຄົນເຂົ້າສັງຄົມຍາກ.

ສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້

ສະຫຼຸບແລ້ວ, ການທີ່ຄົນເວົ້າວ່າ: ຄົນໝວດເລືອດ AB ຂີ້ຖີ່ ແມ່ນເປັນ “ວັດທະນະທຳຄວາມເຊື່ອ” ຫຼາຍກວ່າຂໍ້ເທັດຈິງທາງວິທະຍາສາດ. ນິດໄສເລື່ອງການເງິນແມ່ນຂຶ້ນກັບ ການລ້ຽງດູ, ປະສົບການຊີວິດ ແລະ ວິໄນສ່ວນຕົວ ຂອງແຕ່ລະຄົນຫຼາຍກວ່າໝວດເລືອດໃນຮ່າງກາຍ.

“ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະມີເລືອດໝວດໃດ, ຫົວໃຈທີ່ຮູ້ຈັກແບ່ງປັນແມ່ນສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ”

ແຫຼ່ງອ້າງອີງ: Scientific American, Japanese Psychological Research, Nature (Human Behaviour)