ບຸນຫໍ່ເຂົ້າປະດັບດິນ ແມ່ນໜຶ່ງໃນປະເພນີອັນສັກສິດຂອງລາວ ທີ່ລູກຫຼານໄດ້ສະແດງຄວາມກະຕັນຍູ ອຸທິດສ່ວນກຸສົນໃຫ້ແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວ. ແຕ່ໃນປັດຈຸບັນ ຫຼາຍຄົນໄດ້ນຳໃຊ້ “ໂຟມ” (ໂພລິສະໄຕລີນ) ມາຫໍ່ເຂົ້າ ແທນໃບຕອງ ຫຼື ວັດຖຸດິບຈາກທຳມະຊາດ ເນື່ອງຈາກຄວາມສະດວກ, ລາຄາຖືກ ແລະ ຫາຊື້ງ່າຍ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວວ່າ ອາດກຳລັງສ້າງຜົນເສຍຫາຍທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງ ຕໍ່ທັງສິ່ງແວດລ້ອມ, ສຸຂະພາບ ແລະ ແມ່ນແຕ່ຄວາມສັກສິດຂອງພິທີກຳເອງ.
1. ຜົນເສຍຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ
ຍ່ອຍສະຫຼາຍຍາກ ຄ້າງຄາຫຼາຍຮ້ອຍປີ
ໂຟມເປັນວັດຖຸດິບທີ່ຜະລິດຈາກປິໂຕຣເລຍມ (ພລາສຕິກຊະນິດໜຶ່ງ) ຊຶ່ງໃຊ້ເວລາຍ່ອຍສະຫຼາຍຕາມທຳມະຊາດ ຫຼາຍກວ່າ 500 ປີ. ໃນມື້ບຸນຫໍ່ເຂົ້າປະດັບດິນ ຫາກມີການໃຊ້ໂຟມຫໍ່ເຂົ້າຫຼາຍພັນ-ຫຼາຍໝື່ນຫໍ່ ໃນແຕ່ລະບ້ານ ແຕ່ລະວັດ ທົ່ວປະເທດ ຈະໝາຍຄວາມວ່າ ຂີ້ເຫຍື້ອໂຟມເຫຼົ່ານີ້ ຈະຄ້າງຄາຢູ່ໃນທຳມະຊາດ ໄປອີກຫຼາຍຮ້ອຍປີຂ້າງໜ້າ.
ໄຫຼລົງຄອງຕັນລະບົບລະບາຍນ້ຳ ແລະ ແຫຼ່ງນ້ຳ
ຂີ້ເຫຍື້ອໂຟມທີ່ຖືກປະປົນຢູ່ຕາມທ້ອງນາ, ວັດ, ຫຼື ບ່ອນວາງເຄື່ອງບູຊາ ມັກຖືກລົມພັດ ຫຼື ນ້ຳຝົນຊະລ້າງ ໄຫຼລົງສູ່ຄູ, ໜອງ, ນ້ຳສະ ແລະ ແມ່ນ້ຳ ເຮັດໃຫ້ຕັນລະບົບລະບາຍນ້ຳ ແລະ ທຳລາຍລະບົບນິເວດຂອງແຫຼ່ງນ້ຳ
ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັດ
ສັດນ້ຳ, ນົກ ຫຼື ສັດລ້ຽງ ອາດເຂົ້າໃຈຜິດວ່າຊິ້ນສ່ວນໂຟມເປັນອາຫານ ແລ້ວກືນກິນເຂົ້າໄປ ເຮັດໃຫ້ເກີດການຕັນລະບົບຍ່ອຍອາຫານ ແລະ ອາດເຖິງແກ່ຄວາມຕາຍ
2. ຜົນເສຍຕໍ່ສຸຂະພາບ
ສານພິດເມື່ອຖືກຄວາມຮ້ອນ
ໃນພິທີກຳຫຼາຍແຫ່ງ ມີການນຳເຂົ້າຫໍ່ໂຟມໄປອົບ, ນຶ່ງ ຫຼື ວາງໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ມີແດດຮ້ອນເປັນເວລາດົນ. ໃນສະພາບແວດລ້ອມແບບນີ້ ໂຟມສາມາດປ່ອຍສານ Styrene ອອກມາປົນເປື້ອນກັບອາຫານ ຊຶ່ງເປັນສານທີ່ອົງການອະນາໄມໂລກ (WHO) ຈັດໃຫ້ຢູ່ໃນກຸ່ມສານທີ່ອາດກໍ່ໃຫ້ເກີດມະເຮັງ ຫາກໄດ້ຮັບໃນປະລິມານຫຼາຍ ແລະ ເປັນເວລາຍາວນານ.
ການເຜົາໂຟມ ປ່ອຍສານພິດອັນຕະລາຍ
ຫຼັງພິທີກຳສຳເລັດ ບາງບ່ອນນຳເອົາຂີ້ເຫຍື້ອໂຟມໄປເຜົາຖິ້ມ ຊຶ່ງການເຜົາໂຟມ ຈະປ່ອຍອາຍພິດ ເຊັ່ນ ຄາບອນມອນອອກໄຊ (CO), ສະໄຕລີນ ແລະ ສານປະກອບອື່ນໆ ທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ລະບົບຫາຍໃຈ ຫາກສູດດົມເຂົ້າໄປ
3. ຜົນເສຍຕໍ່ຄວາມສັກສິດຂອງປະເພນີ
ບຸນຫໍ່ເຂົ້າປະດັບດິນ ແມ່ນປະເພນີທີ່ສືບທອດມາຈາກບັນພະບຸລຸດ ໂດຍໃຊ້ໃບຕອງ ຫຼື ວັດຖຸດິບຈາກທຳມະຊາດ ໃນການຫໍ່ເຂົ້າ ຊຶ່ງນອກຈາກຈະສະແດງເຖິງພູມປັນຍາ ແລະ ຄວາມກົມກຽວກັບທຳມະຊາດແລ້ວ, ຍັງສາມາດຍ່ອຍສະຫຼາຍໄດ້ຕາມທຳມະຊາດ ໂດຍບໍ່ສ້າງມົນລະພິດ ການປ່ຽນມາໃຊ້ໂຟມ ຈຶ່ງອາດເຮັດໃຫ້ຄຸນຄ່າ ແລະ ຄວາມໝາຍອັນເລິກເຊິ່ງຂອງປະເພນີນີ້ຄ່ອຍໆຈືດຈາງໄປ.
